เกร็ดความรู้ » เทคนิคการปลูก และดูแลพลับ

เทคนิคการปลูก และดูแลพลับ

5 กรกฎาคม 2020
78   0

พลับเป็นไม้ผลเมืองหนาวซึ่งเป็นไม้ผลยืนต้นขนาดใหญ่มีการเจริญเติบโตดีลำต้นมีผิวหยาบกร้านขรุขระสีน้ำตาลแก่ใบสีเขียวเป็นมันรูปหัวใจดอกคล้ายระฆังสีเหลืองอ่อนมีทั้ง

ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียส่วนดอกกระเทยนั้นพบน้อยมากลักษณะผลมีหลายแบบเช่นกลมกลมแบนกลมยาวคล้ายรูปกรวยผลอ่อนมีสีเขียวเมื่อผลแก่จะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองเนื้อผลจะแข็งเมื่อสุกเต็มที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงส้มเมล็ดสีน้ำตาลแก่พลับบางชนิดก็มีรสฝากบางชนิดก็มีรสหวานพลับเป็นพืชในวงศ์Edenaneaeมีชื่อวิทยาศาสตร์ว่าDiospyros kaki

สภาพดินฟ้าอากาศพลับเป็นพืชที่ชอบอากาศหนาวเย็นเพื่อทำให้การพักตัวสิ้นสุดลงแต่ก็ไม่ชอบอากาศหนาวเย็นจัดเกินไปอุณหภูมิที่ลดต่ำอย่างกระทันหันระหว่างต้นฤดูหนาวทำให้เกิดอันตรายดังนั้นความเย็นและระยะความหนาวก็เป็นสิ่งที่สำคัญมากดินที่เหมาะก็คือดินร่วนปนทรายควรเป็นกรดอ่อนๆซึ่งจะทำให้ได้ผลผลิตดี

พันธุ์พลับแบ่งออกตามความแตกต่างเรื่องรสชาติเป็น2พวกใหญ่ๆคือพลับหวานพวกนี้รสหวานกรอบไม่ฝาดแม้จะเก็บมาจากต้นก็รับประทานได้เลยได้แก่พันธุ์ฟูยูไลโอเปอเชียนไจโรซารูก้าพลับฝาดเมื่อผลยังไม่สุกจะมีรสฝาดหากจะรับประทานต้องนำไปผ่านกรรมวิธีการลดความฝาดเสียก่อนเมื่อผลสุกเต็มจะมีสีแดงส้มเนื้อผลนิ่มรสหวานพันธุ์พวกนี้ได้แก่ทานีนาชิ,ฮาชิยา,ซูรูความฝาดนี้ก็เนื่องจากแทนนินในเนื้อของผลนั่นเอง

ลักษณะพันธุ์บางพันธุ์ที่น่าสนใจเช่นฟูยูมีผลขนาดกลางจนถึงใหญ่รูปร่างกลมแบนสีแดงสดอมส้มคล้ายผลมะเขือเทศมีรสหวานจัดแม้ว่าเนื้อผลจะยังคงแข็งอยู่ไม่มีเมล็ด ผลแก่ราวปลายเดือนกันยายนไลโอเปอเชียนมีผลขนาดใหญ่รูปร่างกลมเนื้อผลมีรสหวานแม้ว่าผลจะยังไม่สุกเต็มที่มีเมล็ดผลจะแก่ปลายเดือนกันยายนไนติงเกลมีผลขนาดใหญ่รูปร่างคล้ายกรวยเมื่อผลยังไม่สุกจะมีรสฝาดเมื่อสุกเต็มที่เนื้อผลจะเนิ่มรสหวานทานีนาชิมีผลขนาดใหญ่กลมยาวคล้ายกรวยรสฝาดเล็กน้อยเมื่อสุกเต็มที่เนื้อนิ่มผิวสีแดงส้มมีรสหวานไม่มีเมล็ดฮาชิยาผลมีขนาดใหญ่มากรูปร่างคล้ายพันธุ์ทานีนาชิรสฝาดแม่เมื่อสุกเต็มที่ผิวสีแดงเข้มเนื้อผลนุ่มจะมีรสหวานซูรุผลรูปกรวยยาวกว่าพันธุ์อื่นๆผิวสีเหลืองอมส้ม

การขยายพันธุ์พลับการขยายพันธุ์พลับทำได้หลายทางเช่นการเพาะจากเมล็ดการใช้หน่อที่งอกมาจากรากการติดตาและต่อกิ่งต้นที่ได้จากการเพาะเมล็ดมักจะกลายพันธุ์และมีการเจริญเติบโตไม่สม่ำเสมอต้นที่ได้จากหน่อที่งอกออกมาจากรากก็ขยายพันธุ์ได้ช้าและมีจำนวนน้อยส่วนการติดตาและต่อกิ่งทำได้ง่ายมากแต่ต้องใช้ต้นตอที่มีระบบรากแข็งแรง

ต้นตอที่ใช้กันในประเทศไทยใช้พืชสกุลDiospyros(Genus)เช่นกล้วยฤาษี(D.glandulosa)ตะโกนา(D.rhodocalyx)ตะโกสวน(D.malabarica)จันเขา(D.dsyphylla)มะพลับดง(D,schmidtii)ฯลฯ

สำหรับกล้วยฤาษีเป็นไม้ป่าที่มีอยู่ตามธรรมชาติบริเวณภูเขาสูงทางภาคเหนือของไทยมีลำต้นใหญ่ระบบรากลึกทนสภาพแห้งแล้งเติบโตดี

การปลูกพลับพลับเป็นไม้ผลที่มีการผลัดใบต้องการสภาพอากาศที่หนาวเย็นในฤดูหนาวใบจะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและร่วงตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนพอถึงเดือนมกราคมใบจะร่วงหมดต้นต้นพลับจะพักตัวจนถึงเดือนมีนาคมก็จะเริ่มผลิใบขึ้นมาใหม่หลังจากนั้นไม่นานก็จะมีการผลิดอกและติดผลผลจะแก่ในราวเดือนสิงหาคมถึงกันยายนพลับขึ้นได้ดีในดินแทบทุกชนิดจึงไม่มีปัญหามากนักสำหรับการเลือกที่ปลูกระยะปลูกที่เหมาะสม6-8*6-8เมตรซึ่งควรเริ่มปลูกต้นฤดูฝน

การเตรียมหลุมปลูกพลับควรขุดให้มีความกว้างยาวลึกด้านละ1/2×1เมตรแบ่งดินบนไว้กองหนึ่งดินชั้นล่างไว้อีกกองหนึ่งนำปุ๋ยหมักหรือปุ๋ยคอกเก่าๆเทใส่ลงไปขนาดพอๆกับกองดินบนผสมคลุกเคล้าให้เข้ากันหลังจากนั้นจึงค่อยเอาดินล่างกลบลงไปให้มีระยะสูงกว่าปากหลุมเล็กน้อยนำต้นพลับที่ชำไว้ลงปลูก

การใส่ปุ๋ยควรแบ่ง2ครั้งคือครั้งแรกให้เมื่อพลับเริ่มออกดอกโดยให้สูตร13-13-21อีกครั้งหนึ่งให้หลังจากเก็บเกี่ยวผลและตัดแต่งกิ่งแล้วโดยให้สูตร15-15-15สำหรับอัตราที่ใช้ก็แล้วแต่ขนาดและอายุของพลับ วิธีการให้ทำโดยพรวนดินรอบบริเวณทรงพุ่มตื้นๆไม่ต้องลึกแล้วโรยปุ๋ยรอบๆหลังจากนั้นก็ให้น้ำตามบริเวณที่โรยปุ๋ยให้ทั่ว

ศัตรู และการป้องกันกำจัดพลับเป็นไม้ผลที่ไม่ค่อยจะมีปัญหาในเรื่องโรคและแมลงมากนัก ซึ่งในเมืองไทยยังมีการศึกษากันน้อยมากแต่ในต่างประเทศมีสำคัญๆเช่น
โรค Growngallสาเหตุจากเชื้อแบคทีเรียชื่อacterium tumorfaciensป้องกันโดยการไม่นำเอาต้นที่เป็นโรคไปปลูกนอกจากนี้ก็มีไส้เดือนฝอยในดินทำให้เกิดโรครากปมนกและแมลงวันผลไม้บ้างเล็กน้อย

การเก็บผลพลับที่ปลูกในประเทศไทยจะเก็บเกี่ยวได้ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงกันยายนตามแต่พันธุ์นั้นๆว่าจะสุกก่อนหรือหลังแค่ไหนส่วนในอเมริกาจะเก็บเกี่ยวได้ประมาณเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคมการเก็บเกี่ยวต้องทำอย่างระมัดระวังอย่าให้ผลช้ำหรือมีรอยตำหนิได้เพราะว่าเชื้อราอาจจะเข้าไปทำลายให้ผลเน่าเสียหายเก็บไว้ได้ไม่นานและไม่เป็นที่ต้องการของตลาดซึ่งในการเก็บเกี่ยวจะต้องใช้กรรไกรตัดที่ขั่วผล อย่าใช้มือเด็ดเป็นอันขาดผลที่เก็บจะต้องเป็นผลที่แก่จัดผิวผลมีสีเหลืองซึ่งผลจะยังคงแข็งแรงอยู่หลังจากเก็บเกี่ยวแล้วควรจะใช้กระดาษฟางห่อผลคล้ายกับการห่อผลแอปเปิลเรียงซ้อนกัน2-3ชั้นในกล่องกระดาษพร้อมที่จะขนส่งสู่ตลาด

ประโยชน์พลับเป็นผลไม้ที่ใช้รับประทานสดได้มีรสหวานหอมชื่นใจนอกจากนี้ยังนำไปทำเป็นอุตสาหกรรมทำพลับแห้งได้อีกด้วย และถ้ามีมากพอสมควรอาจจะส่งไปขายในตลาดต่างประเทศเป็นการเพิ่มพูนรายได้ของเกษตรกรผู้ปลูกได้เป็นอย่างดีด้วย